şişmek şişmek doymamak
Herkesin başına zaman zaman gelen, bazılarını terketmeyen eylemdir. mesela beni bu ara terketmiyor.
gün boyu yersin canının istediklerini, tıpkı küçükken öğrendiğin şekilde, tek taraflı değil dengeli beslenerek. ama havalardan mı nedir lanet olsun, artık neresiyse olayı kontrol eden mekan beyin midir, beyincik mi, mide mi kan şekeri karaciğer mi her neresiyse "ver şu emri hadi nolur ver artık dersin" gelmez o emir, sen hala o yediklerine rağmen kuzu çevirirsin zihninde, ızgara köfte dumanı içinden geçersin, uff uff diyerek közlenmiş patlıcan soyarsın, keşkülleri götürürsün höpür höpür.

halüsinasyonlar gördürür bünyeye, ruhunu şey yapar.satın almaya çabalar. tıpkı elma şekeri teklif eden çocukluk adamları gibi.

"herşey beynimde herşey beynimde, aslında aç değilim, sadece susuzluk bu durumun nedeni" diyorum iki saattir, kafamı dağıtmak için tonlarca sey yazdım, ama farkettim ki ölüyorum açlıktan

iyisi mi ben tırnağımı yiyeyim, bacağımı obsesif biçimde sallayayım, hem enerji de harcarım.